.....................Σελίδα για την εκπαίδευση, την παιδεία, τον πολιτισμό, την λαογραφία............
..................................................................................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Με τον όρο παιδεία εννοούμε την απασχόληση με το παιδί και κυρίως την παιδαγωγική ενέργεια την οποία καταβάλλει η οικογένεια και η πολιτεία για την ανατροφή , την εκπαίδευση και τη μόρφωση του παιδιού. Στη φράση εγκύκλια παιδεία η λέξη παιδεία χρησιμοποιείται με την εξής σημασία: «Ο κύκλος των γνώσεων και των δεξιοτήτων, που πρέπει να δίνονται και να καλλιεργούνται με τη διδασκαλία και συνεπώς να αποτελούν το αντικείμενο της παιδείας».

Σύμφωνα με την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου, "παιδεία" ορίζουμε τη μετάφραση των πολιτιστικών στοιχείων, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί απ' την προηγούμενη γενιά και ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια............. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Απορρίφθηκε το αίτημα άδειας του Β. Δημάκη, μέγα το ζήτημα της ουσιαστικής άσκησης του δικαιώματος των κρατουμένων στην εκπαίδευση

fylakes.jpg

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΕΛΤΕΣ // ΑΠΕ-ΜΠΕ
Γράφει η
Αντα Ψαρρά *
Το Δικαστικό Συμβούλιο του Πειραιά απέρριψε χθες την προσφυγή του Β. Δημάκη σχετικά με το αίτημα της εκπαιδευτικής άδειας με ηλεκτρονική επιτήρηση. Το Συμβούλιο «δέχτηκε τυπικά και απέρριψε ουσιαστικά», όπως αναφέρει στην απόφασή του. Τώρα ο απεργός πείνας και δίψας θα πρέπει να υποβάλει στον προβλεπόμενο χρόνο νέο αίτημα στο Πειθαρχικό Συμβούλιο της φυλακής. Στο μεταξύ οι δηλώσεις συμπαράστασης πληθαίνουν και μάλιστα ίσως για μοναδική φορά πλαισιώνονται και από φωνές που συνήθως ασκούν σφοδρή κριτική όταν κάποιοι κρατούμενοι παίρνουν είτε εκπαιδευτικές είτε κανονικές άδειες εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου.
Είναι ίσως η στιγμή -με αφορμή και τη συγκεκριμένη απεργία πείνας- να γίνει πλέον απολύτως σεβαστό από τους καθ' ύλην αρμοδίους των φυλακών και των δικαστικών συμβουλίων αλλά και από όλους τους πολίτες ότι όταν κάποιος έχει τις προϋποθέσεις ευεργετικών μέτρων δεν πρέπει να τα στερείται.
Ανάμεσα στις δηλώσεις συμπαράστασης ξεχωρίζει εκείνη της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου: «Η απεργία πείνας και δίψας του κρατούμενου Βασίλη Δημάκη θέτει εκ νέου -με δραματικό τρόπο- το ζήτημα της ουσιαστικής άσκησης του δικαιώματος των κρατουμένων στην εκπαίδευση. Η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει παρέμβει επανειλημμένα με απόψεις και θέσεις για τα ζητήματα του σωφρονιστικού συστήματος. Η απόδοση συγκεκριμένων δικαιωμάτων στους κρατούμενους είναι ουσιαστική για τον εξανθρωπισμό των φυλακών και την πραγμάτωση του ουσιαστικού σκοπού της μελλοντικής ομαλής επανόδου του κρατούμενου στην κοινωνική ζωή.
Ανάμεσα σε αυτά, το δικαίωμα του κρατούμενου στην εκπαίδευση είναι εμβληματικό, καθώς συμβολίζει με τον πιο εύγλωττο τρόπο τη δυνατότητα αλλαγής πορείας της ζωής του κρατούμενου».

Δήλωση καθηγητή ΕΚΠΑ

Σύντομη δήλωση συμπαράστασης έκανε και ο Γεράσιμος Κουζέλης, καθηγητής ΕΚΠΑ, πρόεδρος ΙΕΠ: «Η περίπτωση του Βασίλη Δημάκη, φοιτητή του τμήματος στο οποίο διδάσκω, πρέπει να τύχει της μέγιστης προσοχής και με κάθε τρόπο να αποφευχθεί η περαιτέρω επιδείνωση της υγείας του. Ως εκπαιδευτικοί οφείλουμε να στηρίξουμε τον Βασίλη Δημάκη στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει τη συνέχιση των σπουδών του. Το δικαιούται και η πολιτεία είναι υποχρεωμένη να βρει τη λύση».
Το υπουργείο Δικαιοσύνης εξέδωσε χθες νέο δελτίο Τύπου αναφέροντας ότι:
«Οι οιμωγές από συγκεκριμένα πρόσωπα και ΜΜΕ για τον κρατούμενο είναι απολύτως υποκριτικές, καθώς είναι τα ίδια που δεν χάνουν ευκαιρία να ξιφουλκήσουν ενάντια σε κάθε φιλελεύθερο μέτρο στις φυλακές, κραδαίνοντας τη ρομφαία του "νόμου" και της "τάξης". Αν δινόταν εκπαιδευτική άδεια αμέσως θα χτυπούσαν πρωτοσέλιδα για τις "18 ένοπλες ληστείες" του καταδίκου. Η χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Πειθαρχικού Συμβουλίου της φυλακής, που προεδρεύεται από εισαγγελικό λειτουργό. Σε δεύτερο βαθμό το αίτημα του κρατουμένου κρίνεται από το Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο αποφαίνεται τελειωτικά, με όλες τις εγγυήσεις της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης. Το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν έχει κανένα ρόλο στη διαδικασία, η οποία ξεκάθαρα ορίζεται στον Σωφρονιστικό Κώδικα και εφαρμόζεται ομοιόμορφα εδώ και χρόνια. Το υπουργείο Δικαιοσύνης απευθύνει προς όλους έκκληση υπευθυνότητας και δηλώνει την αποφασιστικότητά του να προασπίσει το αγαθό της ζωής, με όλους τους τρόπους».
[*] http://www.efsyn.gr/arthro/aporrifthike-aitima-adeias-toy-v-dimaki

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Mathesis - Καλό Πάσχα

mathesis.cup.gr

Καλό Πάσχα

Από το βιβλίο του John Donat, Κρήτη 1960, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 1999
"[...] ένα τοπίο δεν είναι, όπως το αντιλαμβάνονται μερικοί, κάποιο απλώς σύνολο γης, φυτών και υδάτων. Είναι η προβολή της ψυχής ενός λαού επάνω στην ύλη"
(Οδυσσέας Ελύτης, Τα δημόσια και τα ιδιωτικά, Ίκαρος 1997)

Ελληνική Παιδεία: Εκπαιδευτικοί κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους

   ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ  
- Εκπαιδευτικός κοιμάται μία εβδομάδα στο αυτοκίνητό του, δουλεύει σε 3 σχολεία και συντηρεί 4 σπίτια – Ιστορίες καθηγητών με τη «βαλίτσα» στο χέρι, στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, περιπλανώμενοι ανά την Ελλάδα, που βασανίζονται προκειμένου να φθάσουν από το ένα σχολείο όπου διδάσκουν στο άλλο
Γράφει η Μάρνυ Παπαματθαίου [*]

Ο 50χρονος Γ. είναι μόνιμος καθηγητής με πολυετή πείρα στο σύστημα εκπαίδευσης της Ελλάδας, πατέρας δύο παιδιών που σπουδάζουν σε διαφορετικές πόλεις και την τελευταία εβδομάδα κοιμάται στον αυτοκίνητό του.
Από πέρυσι δουλεύει ταυτόχρονα σε τρία με τέσσερα σχολεία, συχνά σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, την οποία και διανύει με το αυτοκίνητό του και προσωπικά του έξοδα (το υπουργείο Παιδείας δικαιολογεί οδοιπορικά μέχρι ενός συγκεκριμένου ποσού, το οποίο ξεπερνάει κάθε μήνα).
Φέτος δεν πήρε απόσπαση όπως είχε ζητήσει, με αποτέλεσμα να καταλήξει στην άλλη άκρη της Ελλάδας από την περιοχή κατοικίας του, να μην έχει να πληρώσει το πανάκριβο ενοίκιο που του ζητούν και να σκέφτεται τώρα να δουλέψει δεύτερη δουλειά και το βράδυ σε ένα ξενοδοχείο για να μπορέσει να εξασφαλίσει μια στέγη.

Αυτή είναι η κατάσταση των εκπαιδευτικών σήμερα τη χώρα μας! 
Δάσκαλοι και καθηγητές στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, περιφερόμενοι ανά την Ελλάδα, με πενιχρούς μισθούς, χωρίς πολλές φορές τη δυνατότητα ούτε στο αυτονόητο δικαίωμα της στέγης.
Το επάγγελμα του εκπαιδευτικού στη Φινλανδία, λόγου χάριν, η οποία έχει γίνει ορόσημο διεθνώς για το εκπαιδευτικό της σύστημα, θεωρείται το νούμερο ένα επάγγελμα για τον φινλανδικό λαό από πλευράς κοινωνικής αναγνώρισης και κύρους. 
Στην Ελλάδα ωστόσο οι εκπαιδευτικοί κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους…
Αναζητώντας τις «πληγές του χειμώνα» για τους εκπαιδευτικούς της χώρας που έχουν μπροστά τους αυτοαξιολόγηση, εκλογές στελεχών της εκπαίδευσης και συγχωνεύσεις σχολείων, «ΤΑ ΝΕΑ» έπεσαν πάνω στο μεγαλύτερο των προβλημάτων: μόνιμοι εκπαιδευτικοί με τη «βαλίτσα» που γυρνούν καθημερινά δύο σχολεία και εβδομαδιαίως τρία, τέσσερα ή πέντε και δεν προλαβαίνουν όχι να γνωρίσουν τους μαθητές τους, αλλά συχνά φτάνουν στην τάξη μόλις έχει ήδη χτυπήσει το κουδούνι για να διδάξουν μέσα στην πίεση και το στρες. Ενα μεγάλο ποσοστό των μόνιμων εκπαιδευτικών της χώρας, κυρίως ειδικοτήτων, βρίσκεται σ' αυτή την κατηγορία, ποσοστό που στην επαρχία φτάνει σε κάποιες περιοχές έως και το 40%.
«Δεν ενδιαφέρεται το κράτος για μας»
Ο Γ. δεν θέλει να αποκαλύψει τα στοιχεία του (βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας μας) για ευνόητους λόγους.
«Τουλάχιστον έχω το αυτοκίνητό μου και μπορώ να κοιμάμαι σ' αυτό» λέει. Διηγείται σχεδόν κλαίγοντας: «Δεν ενδιαφέρονται για εμάς. Είμαστε απλοί αριθμοί για το κράτος σήμερα. Εγώ γι' αυτούς είμαι ένας αριθμός μητρώου. Ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα κόψουν χρήματα. Ολοι οι εκπαιδευτικοί έρχονται πια στα σχολεία με τα ταπεράκια τους, με λίγα τρόφιμα, γιατί δεν έχουν λεφτά».
«Η οικογένειά μου πρέπει να πληρώνει τέσσερα ενοίκια σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις και λογαριασμούς για τέσσερα σπίτια. Η οργανική μου θέση είναι στα Χανιά, το σπίτι μου στην Ημαθία, ώς πέρυσι έπαιρνα αποσπάσεις, φέτος δεν πήρα, και τα δυο μου παιδιά σπουδάζουν - το ένα σε ένα νησί και το άλλο στην Αθήνα. Πήγαινα και πηγαίνω σε τρία - τέσσερα σχολεία για να διδάξω ώστε να καλύψω το ωράριό μου. Στα Χανιά τα σπίτια είναι πανάκριβα. Στην αρχή της χρονιάς βρήκα στέγη για λίγο με την παρέμβαση του δημάρχου της περιοχής. Εμεινα για μικρό χρονικό διάστημα σε ένα κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, όπου όμως τώρα έρχονται μαθητές και έπρεπε να φύγω. Πήρα στον διευθυντή Εκπαίδευσης, στο υπουργείο Παιδείας, τίποτα. Τώρα σκέφτομαι να δουλέψω σε ένα ξενοδοχείο τα βράδια ώστε να εξασφαλίσω μια στέγη».
Η απόλυτη στρέβλωση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα: καθηγητές που βασανίζονται στην καθημερινότητά τους, δουλεύουν σκληρά, αλλά βλέπουν πως αποτέλεσμα το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα δεν δίνει και ξοδεύουν το πενιχρό εισόδημά τους σε φροντιστήρια για να μπουν τα παιδιά τους στο πανεπιστήμιο! Η δωρεάν εκπαίδευση στην Ελλάδα της κρίσης…
Σήμερα υπάρχουν εκπαιδευτικοί που οδηγούν 80 χιλιόμετρα για να φτάσουν από το ένα σχολείο όπου διδάσκουν στο άλλο, ώστε να συμπληρώσουν τις ώρες διδασκαλίας που ορίζει ο νόμος.
Χωρίς μεταθέσεις και αποσπάσεις
Οπως αναφέρει ο ειδικός γραμματέας του ΔΣ της ΟΛΜΕ (Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης) Ανδρέας Παπαδαντωνάκης, «οι εκπαιδευτικοί παραμένουν πλέον για σειρά ετών - και αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, πιθανόν και για πάντα - μακριά από το σπίτι τους. Η περικοπή των ωρολόγιων προγραμμάτων, οι δεύτερες και τρίτες αναθέσεις, η κατάργηση τομέων και ειδικοτήτων στην επαγγελματική εκπαίδευση, η μείωση των ολιγομελών τμημάτων κ.ά. οδήγησαν στο να μη γίνονται πλέον μεταθέσεις σχεδόν καθόλου και ελάχιστες αποσπάσεις».
Φέτος, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες της ΟΛΜΕ, ικανοποιήθηκε ένα ποσοστό 3,1% αντίστοιχων αιτήσεων για αποσπάσεις από το υπουργείο Παιδείας, με ένα 16% να ικανοποιείται το 2012 και ένα 21,22% το 2015. Δεν ικανοποιήθηκε καμία αίτηση μετάθεσης πληροφορικών, γυμναστών και καθηγητών γερμανικής. Δεν ικανοποιήθηκε το 99% των αιτήσεων μετάθεσης των θεολόγων και το 97% των φιλολόγων. 

ΕΒΡΟΣ

Τρέχω και δεν φτάνω στα... διαλείμματα

Η Κατερίνα Τσακιρίδου είναι καθηγήτρια Πληροφορικής και δουλεύει ταυτόχρονα στην περιοχή του Εβρου σε 4 σχολεία (5 μαζί με το ένα σχολείο όπου συστεγάζεται στο ίδιο συγκρότημα με άλλο).
«Μετακινούμαι τη διάρκεια της εβδομάδας σε 4 διαφορετικά σχολεία. Στο σχολείο όπου είναι η οργανική μου θέση κάνω 3 ώρες την εβδομάδα. Συμβαίνει σε μια ημέρα να κάνω τις δυο πρώτες ώρες σε ένα σχολείο και την τρίτη ώρα του ίδιου πρωινού σε άλλο σχολείο που είναι 15 χιλιόμετρα απόσταση και πρέπει να φτάσω εκεί στη διάρκεια ενός διαλείμματος, δηλαδή σε 15 λεπτά… Παλιά έτρεχα στον δρόμο για να προλάβω, αλλά μετά σκέφτηκα ότι έχω δυο παιδιά, δεν μπορώ και να σκοτωθώ στον δρόμο. Αν πάθω κάτι, θα το πάθω για ένα 5λεπτο έναρξης του μαθήματος…».

«ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ...»

Η κυρία Τσακιρίδου συνεχίζει λέγοντας ότι «συνήθως φτάνω τρέχοντας όταν έχει χτυπήσει το κουδούνι. Δεν προλαβαίνω να γνωρίσω τα παιδιά ούτε να καλλιεργήσω προσωπική σχέση μαζί τους. Συχνά όταν βαθμολογώ, έχω το γραπτό του παιδιού μπροστά μου και φωνάζω το όνομα του για θα θυμηθώ ποιος είναι, μήπως και ξεχάσω την πραγματική παρουσία και εικόνα του στην τάξη. Μερικές φορές ξυπνάω το πρωί και κάνω πέντε λεπτά να θυμηθώ σε ποιο σχολείο έχω να πάω σήμερα».
Ο αιρετός εκπρόσωπος της ΟΛΜΕ στην περιοχή Έβρου Γ. Κουζινίδης αναφέρει ότι στην περιοχή οι εκπαιδευτικοί που δουλεύουν σε 3 σχολεία ταυτόχρονα μπορεί να ξεπερνούν το 50%, ενώ σε περισσότερα από 3 σχολεία είναι πιθανόν να φτάνουν το 20%.

ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ
Δουλεύω σε τρία σχολεία, όλη μέρα οδηγώ

«Δουλεύω ταυτόχρονα σε τρία σχολεία στην Γ’ Περιφέρεια της Αθήνας, ενώ εγώ μένω στον Πειραιά. Ολη μέρα οδηγώ. Δεν προλαβαίνω να βοηθήσω τον γιο μου που φέτος δίνει Πανελλαδικές» λέει ο Στάθης Στεργίου, χημικός στην Γ’ Περιφέρεια Δυτικής Αττικής. 
«Δευτέρα, Τρίτη, Παρασκευή δουλεύω την ίδια ημέρα σε δύο διαφορετικά σχολεία. Τις τρεις πρώτες ώρες στο 1ο Λύκειο Περιστερίου και την 4η στο Γυμνάσιο Περιστερίου. Στην Α’ Γυμνασίου διδάσκω και Βιολογία και Φυσική. Βέβαια να πούμε ότι στην Ελλάδα η παραπαιδεία θερίζει. Δεν μπορεί να γίνει σωστά η δουλειά στο δημόσιο σχολείο. Προσπαθούμε όλοι όσο περισσότερο μπορούμε, αλλά δεν αρκεί. Εγώ για παράδειγμα κινούμαι μεταξύ τριών σχολείων και δεν προλαβαίνω τίποτα. Αναρωτιέμαι αν ενδιαφέρεται κανείς για τον τελικό αποδέκτη όλων αυτών που είναι ο μαθητής». 

Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ

Στο ερώτημα αν οι μαθητές ξέρουν σήμερα να διαβάσουν ο Στάθης Στεργίου απαντάει ότι «δεν έχουν κριτική σκέψη, γι’ αυτό βγάζουμε στρατιές ανέργων. Υπάρχει συνολικό εκπαιδευτικό πρόβλημα στη χώρα και δυστυχώς γι’ αυτό βλέπω τη συνολική αδιαφορία των υπευθύνων». 
Ο αιρετός εκπρόσωπος της ΟΛΜΕ Γ. Ζούτσος δηλώνει ότι το 15-20% των εκπαιδευτικών στα σχολεία της Δυτικής Αττικής μετακινείται μεταξύ διαφορετικών περιοχών. 
«Η έγκαιρη κάλυψη των κενών αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας με διορισμούς μόνιμου προσωπικού και έγκαιρη πρόσληψη αναπληρωτών σε μια φάση για όλα τα λειτουργικά κενά. Δυστυχώς αυτά δεν τηρούνται από το υπουργείο Παιδείας και υπάρχει ένα αλαλούμ με τις αυξομειώσεις ωρών που θίγουν ολόκληρους κλάδους όπως οι φιλόλογοι, οι νομικοί, οι φυσικοί, οι καθηγητές πληροφορικής κ.λπ.».

___________
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ tanea

«Είσαστε ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχα ποτέ στη ζωή μου»

Rouli Lykogianni 
Αθανάσιος Αθωνίτης.


Μια δασκάλα δεν συμπαθούσε καθόλου ένα μαθητή της. Ώσπου έμαθε το τραγικό μυστικό του. Την πρώτη μέρα της καινούργιας σχολικής χρονιάς, στάθηκε μπροστά από τα παιδιά της πέμπτης τάξης, τους συστήθηκε και στη συνέχεια τους είπε ένα μεγάλο ψέμα. Όπως και οι περισσότεροι άλλωστε δάσκαλοι, κοίταξε τους μαθητές της και τους είπε ότι τους θα τους αγαπάει και θα τους προσέχει όλους το ίδιο.
Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, γιατί εκεί στην μπροστινή σειρά, κάθονταν ένα μικρό αγόρι, ο Τέντυ Στάλλαρντ.
Η κυρία Τόμπσον είχε παρατηρήσει τον Τέντυ από την προηγούμενη χρονιά και δεν τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. Δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά, δεν συμμετείχε στην τάξη, τα ρούχα του ήταν συνέχεια βρώμικα και σίγουρα δεν έκανε όσο συχνά έπρεπε μπάνιο.
Ο Τέντυ ήταν ένα παιδί που την δυσαρεστούσε όποτε τον έβλεπε για αυτό και απολάμβανε τις στιγμές που σχημάτιζε με τον κόκκινο στυλό της τα τεράστια Χ στα τετράδια του, έσβηνε τα λάθη του ή βαθμολογούσε με 6 και με 5 τις εργασίες του.
Στο σχολείο, όπου δίδασκε η κυρία Τόμπσον, ήταν υποχρεωμένη να ελέγχει το παρελθόν όλων των παιδιών που υπήρχαν στη τάξη της. Ακόμη και του μικρού Τέντυ. Έτσι όταν άνοιξε τα αρχεία του, την περίμενε μια μεγάλη έκπληξη.
Ο δάσκαλος που είχε τον Τέντυ στην πρώτη τάξη του Δημοτικού έγραφε για αυτόν: «Ο Τέντυ είναι ένα υπέροχο παιδί όλο χαμόγελο. Είναι οργανωτικός, μελετηρός και έχει καλούς τρόπους. Είναι μια έμπνευση για τα παιδιά που βρίσκονται γύρω του.»
Η δασκάλα που είχε τον Τέντυ στη Δευτέρα Δημοτικού έγραφε: «Είναι εξαιρετικός μαθητής, τον συμπαθούν πολύ οι συμμαθητές του αλλά ο ίδιος μοιάζει πολύ προβληματισμένος επειδή η μητέρα του πάσχει από μια ανίατη ασθένεια και η ζωή στο σπίτι του πρέπει να είναι πολύ δύσκολη.»
Η δασκάλα που τον δίδαξε στην Τρίτη Δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του του στοίχισε πολύ. Ο ίδιος προσπαθεί να κάνει ότι καλύτερο μπορεί, αλλά ο πατέρας του δεν του δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον. Η άσχημη κατάσταση στο σπίτι θα τον επηρεάσει πολύ σύντομα, αν δεν αλλάξει γρήγορα κάτι.»
Ο δάσκαλος του Τέντυ στην Τετάρτη Δημοτικού έγραφε: «Ο Τέντυ έχει παραιτηθεί και δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη.»
Η κυρία Τόμπσον συνειδητοποίησε το πρόβλημα και αισθάνθηκε ντροπή για τον εαυτό της. Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν όλοι οι μαθητές της, της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα τυλιγμένα με αστραφτερά περιτυλίγματα και όμορφες κορδέλες. Όλοι, εκτός από τον Τέντυ. Το δικό του δώρο ήταν αδέξια τυλιγμένο σε ένα βρώμικο, καφέ χαρτί που μάλλον πριν ήταν η σακούλα ενός παντοπωλείου.
Η κυρία Τόμπσον δυσκολεύτηκε να το ανοίξει. Τα περισσότερα παιδιά γέλασαν όταν έβγαλε από μέσα ένα βραχιόλι που είχε φτιάξει ο ίδιος με σπάγκο και πέτρες αλλά και ένα ανοιχτό, μισογεμάτο μπουκάλι με άρωμα. Σηκώθηκε από τη θέση της και σταμάτησε απότομα των γέλιο των παιδιών όταν φώναξε δυνατά πόσο πολύ της άρεσε το δώρο του. Στη συνέχεια φόρεσε το βραχιόλι και έριξε λίγο από το άρωμα στο χέρι της.
Ο Τέντυ έφυγε τελευταίος εκείνη τη μέρα από την τάξη. Βγαίνοντας από τη πόρτα γύρισε προς τη δασκάλα του και της είπε με θλιμμένη φωνή «Σήμερα κυρία μυρίζετε σαν τη μαμά μου!»
Η κυρία Τόμπσον έκλαψε πολύ εκείνη τη μέρα. Από τότε σταμάτησε να μαθαίνει τα παιδιά ανάγνωση, γραφή και αριθμητική. Αντ “αυτού, άρχισε να τα διδάσκει.
Αγαπούσε όλα τα παιδιά αλλά έδινε ιδιαίτερη προσοχή στον μικρό Τέντυ. Κάθε φορά που τον βοηθούσε στα μαθήματα του, το μυαλό του έμοιαζε να ζωντανεύει. Όσο περισσότερο τον ενθάρρυνε, τόσο πιο γρήγορα απαντούσε στις ερωτήσεις της. Μέχρι το τέλος του έτους, ο Τέντυ είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης και, παρά το ψέμα της ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο, ο Τέντυ ήταν πλέον και επίσημα ο αγαπημένος της.
Την επόμενη χρονιά η κυρία Τόμπσον ανέλαβε πάλι την Πέμπτη Δημοτικού και έβλεπε τον Τέντυ μόνο στα διαλείμματα. Μια μέρα, προς το τέλος του έτους, βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα του σπιτιού της. Το σημείωμα είχε την υπογραφή του Τέντυ και έγραφε: «Είσαστε ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχα ποτέ στη ζωή μου».
Έξι χρόνια μετά η κυρία Τόμπσον έλαβε άλλο ένα σημείωμα, αυτή τη φορά με το ταχυδρομείο. Ήταν πάλι ο Τέντυ και της έγραφε ότι είχε τελειώσει τρίτος σε βαθμό το Λύκειο, αλλά εκείνη ήταν ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.
Τέσσερα χρόνια μετά, πήρε άλλη μια επιστολή από τον Τέντυ. Της έγραφε ότι είναι δύσκολα στο Πανεπιστήμιο αλλά πολύ σύντομα θα έπαιρνε το πτυχίο του και με καλό βαθμό. Τέλειωσε το γράμμα του γράφοντας ότι ακόμη εκείνη είναι η καλύτερη και η πιο αγαπημένη του δασκάλα που είχε ποτέ.
Έπειτα από τέσσερα χρόνια άλλο ένα γράμμα από τον Τέντυ έκανε την εμφάνιση του στο ταχυδρομικό κουτί της κυρία Τόμπσον. Της έγραφε ότι αφού πήρε το πτυχίο του, αποφάσισε να προχωρήσει λίγο ακόμη τις σπουδές του. Τέλειωνε την επιστολή γράφοντας ότι παραμένει η καλύτερη και η αγαπημένη του δασκάλα. Αλλά αυτή τη φορά το όνομα με το οποίο υπέγραφε ήταν διαφορετικό: Δρ. Θίοντορ Φ. Στάλλαρντ
Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Η κυρία Τόμπσον πήρε ακόμη ένα γραμμα από τον Τέντυ εκείνη την άνοιξη. Της έγραφε ότι είχε βρει μια κοπέλα και επρόκειτο να την παντρευτεί. Της έλεγε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει μερικά χρόνια πριν και αναρωτιόταν αν θα μπορούσε εκείνη, να καθίσει στη θέση που κάθεται η μητέρα του γαμπρού. Φυσικά εκείνη το έκανε..
Πήγε στο γάμο φορώντας στο χέρι εκείνο το βραχιόλι από πέτρες που της είχε κάνει δώρο ο Τέντυ και φορώντας το άρωμα που του θύμιζε τη μητέρα του.
Την στιγμή που ο Δρ. Στάλλαρντ την αγκάλιασε της ψιθύρισε στο αυτί: «Σας ευχαριστώ, κυρία Τόμπσον, γιατί πιστέψατε σε μένα. Σας ευχαριστώ τόσο πολύ γιατί με κάνατε να αισθανθώ σημαντικός και μου δείξατε πως μπορώ να κάνω τη διαφορά».
Η κυρία Τόμπσον με δάκρυα στα μάτια του απάντησε: «Τέντυ, κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Εσύ είσαι αυτός που μου έμαθε ότι μπορώ να κάνω τη διαφορά. Δεν ήξερα πώς να διδάξω τους μαθητές μου μέχρι που σε γνώρισα.»
Βοηθήστε να διαδοθεί ένα πολύ όμορφο μήνυμα, κοινοποιώντας το άρθρο στους φίλους σας. Προσπαθήστε να μην κρίνετε από το περιτύλιγμα και μην υποτιμάτε ποτέ μα ποτέ την δύναμη που έχετε και που μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων γύρω σας.

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Οι εκπαιδευτικοί του Συλλόγου της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Παλαιού Φαλήρου για την επέτειο της επανάστασης του 1821!



ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Η ιστορία δε γράφεται με «διαπραγματεύσεις» και «διαλόγους».

Οι εκπαιδευτικοί του Συλλόγου της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Παλαιού Φαλήρου δημοσίευσαν ανακοίνωση για την επέτειο της επανάστασης του 1821! Τιμούν την επανάσταση, τους ηρωικούς και δίκαιους αγώνες του λαού μας. Θέτουν σημαντικά ζητήματα και φτάνουν την ιστορία των απελευθερωτικών αγώνων του έθνους μέχρι το σήμερα. Διαβάστε πιο κάτω το κείμενο του Συλλόγου ΠΕ Παλ. Φαλήρου.
επιμέλεια: alfavita.gr
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΠΑΛ.ΦΑΛΗΡΟΥ
ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Παλ. Φαλήρου , τιμά την επανάσταση του 1821. Τιμά τους ηρωικούς και δίκαιους αγώνες του λαού μας που μας εμπνέουν να αγωνιστούμε με τη σειρά μας  κόντρα στο φόβο και την ηττοπάθεια . Με την ευκαιρία  της σημαντικής αυτής επετείου θα επιχειρήσουμε  να θέσουμε μερικά ζητήματα που χάνονται συχνά μέσα στις τυπικότητες και τις επετειακές ιαχές  και που ίσως αποτελούν την ουσία του μαθήματος της Ιστορίας που γίνεται συναρπαστικό όταν δεν καταγράφει απλώς αλλά διδάσκει και εμπνέει για νέους αγώνες.                                   
1. Πώς και από ποιους αλήθεια γράφεται η Ιστορία ;Πόσο «νομιμόφρονες» ,πόσο «ρεαλιστές» υπήρξαν όλοι οι ανώνυμοι κι επώνυμοι  πρωταγωνιστές της ελληνικής επανάστασης ; Ο Ρήγας Φεραίος που ονειρεύτηκε την επανάσταση κι ο Παπαφλέσσας που την «εκβίασε», δεν είχαν «ίχνος» ρεαλισμού. Είχαν όμως δίκιο κι απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαό. Kαι η ιστορία δε «θυμάται» ποτέ τους «ρεαλιστές». Το ίδιοι κι οι λαοί. Αλλά «θυμάται» και τιμά τους τολμηρούς. Δηλαδή τους επαναστάτες.
2. Η ιστορία δε γράφεται με «διαπραγματεύσεις» και «διαλόγους». Η ιστορία όλων των λαών του κόσμου και πάνω απ΄ όλα των Ελλήνων, αυτό δείχνει. Ο Κολοκοτρώνης δεν πήγε σε «διάλογο» στα Δερβενάκια  ούτε ο Διάκος για «διαπραγματεύσεις» στην Αλαμάνα.
3. Η ιστορία δε γράφεται μέσα στα πλαίσια της όποιας «νομιμότητας» της εκάστοτε εξουσίας. Τότε «νόμος» ήταν ότι έλεγε ο Σουλτάνος κι ο Μέτερνιχ. Όλοι οι αγωνιστές του 1821 ήταν λοιπόν τότε ... «παράνομοι». Ποτέ η ιστορία δεν προχώρησε μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας της παλιάς τάξης, αλλά προχώρησε «σκίζοντας» τους νόμους και τις συμφωνίες των μεγάλων και των ισχυρών και βάζοντας «νέο δίκαιο», σύμφωνο με τα συμφέροντα των ανθρώπων και  τις ανάγκες της κοινωνίας Κι αυτή η αέναη διαδικασία δε θα σταματήσει ποτέ.
4. Η ιστορία «δε νοιάζεται» για τη διάρκεια της ζωής του κάθε ανθρώπου. Δεκάδες γενιές ανθρώπων έζησαν με τουρκοκρατία και πόνεσαν, επαναστάτησαν και μάτωσαν, χωρίς να δουν τη λευτεριά τους. Όμως αυτοί την έφεραν τη λευτεριά. Αν αυτοί δεν έκαναν το χρέος τους ,αν  είχαν θεωρήσει τον αγώνα μάταιο δε θα είχε έρθει ποτέ η «κρίσιμη ώρα» της επανάστασης. Ο αγώνας συχνά είναι μακροχρόνιος.  Κι απαιτεί υπομονή κι επιμονή. Κι η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου αγώνα δε φαίνεται πάντα εύκολα. Ο ιστορικός χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος απ΄ τη ζωή του καθενός μας.
5. Όλοι οι κατακτητές και καταπιεστές όπου γης, μιλούσαν πάντα «ενάντια στη βία». Εννοώντας τη λαϊκή βία. Την επαναστατική βία. Φυσικό ήταν. Και φυσικό είναι και σήμερα αυτοί που φέρνουν τη δυστυχία στο λαό να ζητούν «ηρεμία», «καλό κλίμα», «συναίνεση» και να καταδικάζουν όπως λένε« τη βία από όπου κι αν προέρχεται». Αυτοί που καταδικάζουν τα παιδιά του λαού στις πρόσκαιρες καταρτίσεις και τις εφήμερες δεξιότητες και τους στερούν την ομορφιά της γνώσης και της μόρφωσης ,αυτοί που τους στερούν το μέλλον  είναι φυσικό να φοβούνται την αντίδρασή τους.
6. Η βία δεν είναι ούτε καλή, ούτε κακή, εξ ορισμού. Είναι άλλες φορές προοδευτική κι άλλες αντιδραστική. Η Γαλλική κι η Αμερικανική  Επανάσταση, ήταν «προοδευτική βία» μέσα στην ιστορία, γιατί την έσπρωξε προς τα εμπρός. Η βία των ΜΑΤ και της Χρυσής Αυγής σήμερα,  ή η βία των τάνκς στο Πολυτεχνείο, ή η βία των αμερικανόδουλων δικτατορικών καθεστώτων, ήταν και είναι αντιδραστική, γιατί επιχειρεί να επιβάλλει εξουσίες και πολιτικές αντιλαϊκές. Επιχειρεί να καθυστερήσει την ιστορία. Η βία των λαών που απαιτούν καλύτερη ζωή και δικαιώματα, που ζητούν να καρπώνονται οι ίδιοι τον πλούτο που παράγουν κι όχι κάποια παράσιτα, αυτή η βία είναι νόμιμη και δικαιολογημένη.  Η βία των κυβερνήσεων που θέλουν να επιβάλλουν το δίκιο των παράσιτων (πλουτοκράτες, δανειστές, τράπεζες, κλπ) είναι παράνομη και αδικαιολόγητη. Η βία που στηρίζεται στο δίκιο του λαού, είναι και νόμιμη και αναπόφευκτη ! Αυτή μάλιστα η βία είναι «ο μοναδικός συγγραφέας της ιστορίας» !
7. Στην επανάσταση του 1821 δεν πήραν μέρος μόνο ορθόδοξοι Χριστιανοί και ΄Ελληνες το «γένος». Πήραν μέρος κι οι λεγόμενοι Φιλέλληνες. Αλλά πήραν μέρος στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και Βλάχοι, Μολδαβοί, Βούλγαροι, Αλβανοί, Σέρβοι, Τσιγγάνοι, Ούγγροι, Πολωνοί και άλλοι. Τι γλώσσα άραγε μιλούσαν οι ναύτες του Μιαούλη ; Μήπως ζητούσαν οι Έλληνες επαναστάτες «ταυτότητα» ή «εξέταση αίματος» για να πάρει κανείς μέρος στην επανάσταση και να γίνει «Κλέφτης» ;  Ποιος στρατηγός της επανάστασης ήταν επικεφαλής της εξόδου του Μεσολογγίου και τι εθνικότητας ήταν αυτός ; Ο Ρήγας Φεραίος ζωγράφιζε το χάρτη της Ελλάδας, ή τη «Χάρτα» των Βαλκανίων ; Ο ίδιος ο Ρήγας μιλούσε για «ελεύθερη Ελλάδα» ή μήπως καλούσε Χριστιανούς και Τούρκους κατοίκους όλων των Βαλκανίων σε κοινό αγώνα για το γκρέμισμα της οθωμανικής κυριαρχίας και στη δημιουργία μιας «Βαλκανικής Ομοσπονδίας» ; Η επανάσταση του 1821 δε βοηθά κανένα σοβαρό άνθρωπο να βγάζει «ρατσιστικά» ή «εθνικιστικά» συμπεράσματα. Άλλωστε ο «εθνικισμός» (που συνήθως πάει χέρι χέρι και με την υποτέλεια) όσες φορές έγινε «επίσημη πολιτική» του κράτους, οδήγησε τη χώρα και το λαό σε εθνικές ήττες, καταστροφές, διχασμούς (πόλεμος 1897, Μικρασία, Εμφύλιος, Χούντα, Κύπρος, κλπ). Αντίθετα όσες φορές πήρε το λόγο ο λαός χωρίς να κοιτά «πιστοποιητικά καταγωγής ή αίματος», ο λαός αυτός μεγαλούργησε (1821, Εθνική Αντίσταση 1940-45 κ.λ.π.). «Αντάρτης κλέφτης παλληκάρι πάντα είναι ο ίδιος ο λαός». 
8. Καμιά φορά η ζωή δείχνει σα να χάθηκε μια μάχη. Ή και ο πόλεμος. Ακόμα κι όταν αυτό είναι αλήθεια, δε σημαίνει κατ΄ ανάγκην «ιστορική ήττα». Ο Σπάρτακος έχασε την τελευταία μάχη και τον πόλεμο. Αλλά είχε ήδη κερδίσει την ιστορία. Ο Διάκος θυσιάστηκε. Αλλά νίκησε ηθικά. Ο Ρήγας πέθανε για τις ιδέες του. Τίποτε όμως δεν τέλειωσε με το θάνατό του. Αντίθετα μ΄ αυτόν «άρχισε» και νίκησε η επανάσταση. Οι αγώνες πρέπει να είναι διαρκείς και επίμονοι.
9. Ποτέ οι Έλληνες δεν ήταν «όλοι μαζί». Και τότε στο 1821 υπήρχαν οι «προσκυνημένοι», οι «ρεαλιστές» που δεν ήθελαν την επανάσταση, οι «συμβιβαστικοί» που ήθελαν να τα βρούμε με τους Τούρκους. Τις φράσεις : «Πού πολεμοφόδια; Πού όπλα; Πού χρήματα πολυάριθμα ; Πού στρατός πεπαιδευμένος;» δεν τις είπε Τούρκος, αλλά κάποιος «΄Ελληνας» ... ρεαλιστής για να αρνηθεί την επανάσταση. Τη φράση «Κάλλιο οι Τούρκοι κι ο ραγιάς υπόδουλος, παρά λεύτερο έθνος με το λαό να 'χει δικαιώματα» δεν την είπε ούτε Άγγλος, ούτε Ρώσος, αλλά κάποιος «Έλληνας» κοτσαμπάσης, που ήθελε «τάξη και ασφάλεια» απ΄ τον «εχθρό λαό». Αυτός που είπε στον Παπαφλέσσα «Είσαι απατεώνας, άρπαγας, εξωλέστατος!» δεν ήταν Τούρκος, αλλά «Έλληνας». Γι΄ αυτούς όλους τους «Έλληνες» ο Κολοκοτρώνης έλεγε «Φωτιά και τσεκούρι στους προσυνημένους». Σ΄ αυτούς όλους απάντησε ο Παπαφλέσσας ότι : «Η επανάσταση είτε θέτε είτε όχι θα γίνει ! Πάρτε το απόφαση. Αν εσείς γυρεύετε να την εμποδίσετε, εγώ πήρα προσταγή από την Αρχή να ξεσηκώσω το λαό και να την κάνω. Και τότες όποιον βρουν ξαρμάτωτο οι Τούρκοι, ας τον κόψουν...».
Γι  αυτούς όλους που σήμερα δηλώνουν υποταγή και προσκυνάνε κι εμείς λέμε σήμερα το ίδιο. Για όλους όσοι υπηρετούν την πολιτική της Τρόϊκας, των Μνημονίων, της Ε.Ε., για όσους απολογούνται για λογαριασμό της δικομματικής κυβέρνησης, για όσους φέρνουν το «νέο σχολείο» κι επιχειρούν να αλλάξουν τα αυτονόητα των εκπαιδευτικών και των γονιών. (μόνιμη και σταθερή εργασία-δημόσιο και δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά)
Δεν μπορούν να τιμούν τους απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους όσοι συμμετέχουν στο μακελειό για την υποδούλωση λαών και πρώτα πρώτα του δικού μας.
Όσοι υπηρετούν την υποδούλωση στη νέα τάξη της Τρόϊκας, της Ε.Ε., της πλουτοκρατίας. Καλύτερα να πάνε να κρυφτούν αυτοί, όσο εμείς θα γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου. 
- Συνεχίζουμε λοιπόν να τιμούμε  μαζί με τους  μαθητές μας την 25η Μαρτίου κι όλα τα περήφανα ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού. Γιορτάζουμε λέγοντας σήμερα τα δικά μας ΟΧΙ. «Όταν η αδικία γίνεται νόμος, τότε η επανάσταση είναι καθήκον μας».
- Συνεχίζουμε να αντιγράφουμε τα μηνύματα της λαϊκής επανάστασης του 1821. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στους σύγχρονους καταπιεστές, στους σύγχρονους κατακτητές, αλλά και ενάντια στους διάφορους «φίλους» και τις «ιερές συμμαχίες» τους, τύπου Ε.Ε.
- Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ακράδαντα στις δυνάμεις του λαού μας  γιατί η ιστορία μας διδάσκει  ότι  Η ΜΟΝΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ. Τίποτα δεν είναι αδύνατο για το λαό ,αρκεί να το θελήσει. Στο τέλος πάντα επιβάλλει το δίκιο του.
                              ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ

_____________
από το: http://www.alfavita.gr/

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Νέες παρουσιάσεις για την περιοδική έκθεση «Ελευσίνα. Τα μεγάλα μυστήρια»

Ελευσίνα
τα μεγάλα μυστήρια

νέες παρουσιάσεις
23/3/2018 – 27/5/2018

Την Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018, το Μουσείο Ακρόπολης ξεκινάει νέες παρουσιάσεις για την περιοδική έκθεση «Ελευσίνα. Τα μεγάλα μυστήρια».
Κάθε εβδομάδα, οι επισκέπτες μπορούν να ταξιδέψουν στην αρχαία Ελευσίνα με οδηγούς τους Αρχαιολόγους-Φροντιστές του Μουσείου και αφετηρία τα εκθέματα της περιοδικής έκθεσης «Ελευσίνα. Τα μεγάλα μυστήρια». Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν σε έναν εκθεσιακό χώρο με τη μορφή του Ελευσινιακού τελεστηρίου και να ανακαλύψουν σημαντικά έργα για τα μεγάλα μυστήρια της Ελευσίνας, καθώς και τη σύνδεση της Ελευσίνας με την Αθήνα και την Ακρόπολη.

Χρήσιμες πληροφορίες
Ελληνικά: κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, στη 1 μ.μ.
Αγγλικά: κάθε Κυριακή, στις 11 π.μ.
Διάρκεια: 45 λεπτά
Συμμετοχές: Εγγραφές γίνονται τις ημέρες των παρουσιάσεων στο Γραφείο Πληροφοριών στην είσοδο του Μουσείου. Ισχύει για περιορισμένο αριθμό επισκεπτών. Τηρείται σειρά προτεραιότητας.
Κόστος συμμετοχής: Η θεματική παρουσίαση είναι ελεύθερη. Απαραίτητη προϋπόθεση μόνο η έκδοση εισιτηρίου της περιοδικής έκθεσης (3 ευρώ).

* * *

Αναμνηστικά προϊόντα της έκθεσης στα Πωλητήρια

Το Μουσείο Ακρόπολης προτείνει στους επισκέπτες μια σειρά αναμνηστικών προϊόντων που σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της περιοδικής έκθεσης «Ελευσίνα. Τα μεγάλα μυστήρια». Τα προϊόντα είναι διαθέσιμα στα Πωλητήρια του Μουσείου Ακρόπολης. 
Η συλλογή προϊόντων «Ελευσίνα. Τα μεγάλα μυστήρια» περιλαμβάνει ένα πορσελάνινο διακοσμητικό περιστέρι, μια κούπα Bone China, τέσσερα μικρά σημειωματάρια και ένα επιχρυσωμένο μπρούντζινο κόσμημα, ενώ σύντομα θα είναι διαθέσιμος και ο οδηγός της έκθεσης.

Πληροφορίες 
Πωλητήρια: shops@theacropolismuseum.gr
Εμπορικό τμήμα: vicky.melikidou@theacropolismuseum.gr / 210 9000959

* * *
Περιοδική έκθεση «Ελευσίνα. Τα μεγάλα μυστήρια»


Στην έκθεση παρουσιάζονται τα σημαντικότερα έργα που έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στην Ελευσίνα όπως το μοναδικό άγαλμα της Φεύγουσας Περσεφόνης, το πρώιμο κλασικό ανάγλυφο με την παράσταση Δήμητρας και Κόρης, ιερά σκεύη όπως κέρνοι, πλημοχόες και θυμιατήρια, αλλά και μνημεία με παραστάσεις των πρωταγωνιστών των μεγάλων μυστηρίων, του Ιεροφάντη και του Δαδούχου. 
Στην έκθεση περιλαμβάνονται και ευρήματα από το Ελευσίνιο της Αθήνας αλλά και την Ιερά Οδό, δεδομένου ότι η πανηγυρική πομπή ξεκινούσε από την Αθήνα με πλήθος μυημένων και υποψηφίων για μύηση και κατέληγε στο τελεστήριο της Ελευσίνας. Για το λόγο αυτό παρουσιάζεται, πριν από την είσοδο στην έκθεση, ένα ανάγλυφο από την περιοχή του Ελευσινείου και ορισμένα χαρακτηριστικά ευρήματα από το Ιερό της Αφροδίτης που βρίσκεται δίπλα στην Ιερά Οδό, στην περιοχή του Δαφνίου. 

Ο εκθεσιακός χώρος έχει τη μορφή του Ελευσινιακού τελεστηρίου, με το κτίριο του σκοτεινού ανακτόρου σε σμίκρυνση όπου παρουσιάζεται ένα δεκαπεντάλεπτο βίντεο με αεροφωτογραφίες της Ιεράς Οδού, αναπαραστάσεις, προπλάσματα, τον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας και εμβληματικά εκθέματα.
Η έκθεση οργανώθηκε από το Μουσείο της Ακρόπολης σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής.
* * *

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

Το "Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού" έκλεισε τα 15 του χρόνια, και το "Εργαστήρι Πολιτισμού" 5 χρόνια στο Στ. Λαρίσης.


Myrsini Zorba
 



Το "Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού" έκλεισε τα 15 του χρόνια, και το "Εργαστήρι Πολιτισμού" 5 χρόνια στο Στ. Λαρίσης. Με ζωντανή την εμπειρία και τη χαρά να μοιράζεσαι με φίλους καλούς την κοινωνική αλληλεγγύη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Χωρίς επετειακούς εορτασμούς και επίσημους χαιρετισμούς. Όπως ταιριάζει σε μια κοινότητα ακτιβισμού και σε ένα κίνημα που προωθεί τη διαφορετικότητα. 
Γι' αυτό και στη Γ. Συνέλευση την ερχόμενη Τετάρτη, 21 Μαρτίου είστε όλοι καλεσμένοι και θα χαρούμε να σας δούμε από κοντά. Θα βρείτε την τυπική πρόσκληση με όλες τις οδηγίες στο ddp.net.gr
και μια μικρή δόση νοσταλγίας σε ένα βίντεο του 2002 που έστειλε η φίλη Άννα Πυρουνάκη με τον τότε πρόεδρο Κωστή Στεφανόπουλο, την Άλκη Ζέη, τη Λότυ Πέτροβιτς, εκπαιδευτικούς και παιδιά, στα πρώτα βήματα αυτής της πρωτοβουλίας 

https://www.youtube.com/watch?v=GNqzCMhxabc&feature=youtu.be

Τελευταίες Ειδήσεις